Powiększona wątroba i śledziona - POMOCY! zaotrzewnowej liczne, odczynowe węzły chłonne wielkości 8,5-17m. Lekarz robiący usg stwierdził, że węzły są pewnie przyczyną dyskomfortu w brzuchu. Pediatra uznał, że wyniki nie są na tyle złe aby panikować (wcześniej włączyła google i to co przeczytałam przeraziło mnie). Występuje wtedy, gdy nowotwór rozprzestrzenia się poza powierzchnię skóry do innych organów, takich jak węzły chłonne, płuca, mózg i inne obszary organizmu. Tymczasem usunięcie czerniaka miejscowego, kiedy choroba nie jest jeszcze rozsiana w organizmie, pozwala na wyleczenie aż 97 proc. chorych. Dlatego niezmiernie ważne jest jego Za guzek za uchem w większości przypadków odpowiadają powiększone węzły chłonne. Są to struktury leżące na przebiegu naczyń limfatycznych. Ich podstawową funkcją jest filtracja limfy i udział w produkcji przeciwciał. Likwidują drobnoustroje, przez co stanowią istotny element układu immunologicznego. Istnieje wiele czynników Opierając się na analizie dostępnego piśmiennictwa, zespół eduson.pl rekomenduje, aby za powiększone węzły chłonne krezkowe uznać te, których wymiar poprzeczny przekracza 10mm. Również obecność konglomeratu co najmniej 3 węzłów chłonnych krezkowych, którego wymiar poprzeczny przekracza 25mm, może świadczyć o ich U około 60-70% pacjentek z rakiem piersi nie występują zajęte węzły chłonne, ale jeśli proces chorobowy objął już węzły, ich wycięcie pomaga miejscowo kontrolować chorobę. Po operacji oszczędzającej pacjentka ma w dole pachowym osobną bliznę. Po amputacji piersi pacjentka ma jedną ciągłą bliznę na skórze klatki piersiowej. Węzły chłonne pod pachami to jeden z najbardziej podatnych na zakażenia miejsc na ludzkim ciele. Są to gruczoły limfatyczne, które zbierają i filtrują substancje niepożądane i szkodliwe dla organizmu. Ich obraz można zobaczyć na rysunku. Obraz ten przedstawia węzły chłonne, które znajdują się wokół mostka i pod pachami. Niespecyficzne - na tle powiększonych węzłów nie ma objawów wskazujących na konkretną chorobę. Najczęstszymi przyczynami zapalenia są grzyby lub bakterie.. Ostry - węzły chłonne gwałtownie się powiększają, a skóra nad nimi staje się gorąca i czerwona. Podczas sondowania występuje ostry ból, ból głowy, gorączka, osłabienie. Węzeł chłonny. Nodi lymphoidei capitis. Nodi lymphoidei colli. Węzły chłonne kończyny górnej. Węzły chłonne piersiowe. Węzły chłonne brzucha. Węzły chłonne miednicy. Węzły chłonne kończyny dolnej. Układ nerwowy. Węzły chłonne można znaleźć pojedynczo lub ułożone w grupach. Mogą one być tak małe jak główka szpilki lub tak duże jak oliwka. Grupę węzłów chłonnych możemy wyczuć palcami na szyi, w pachwinach i pachach. Węzły chłonne na ogół nie bolą i w większości są w ogóle nieodczuwalne. Nodus arcus venae azygae. Węzły chłonne przedosierdziowe. Węzły chłonne boczne osierdzia. Nodi paratracheales thoracis. Węzły chłonne tchawiczo-oskrzelowe. Nodi juxtaoesophagei. Nodi lymphoidei pulmonales. Węzły chłonne brzucha. Węzły chłonne miednicy. Q67j3tG. Witam, mój synek ma 4 latka i od jakiegoś czasu zauważyłam u niego pewne gulki na szyi, po zbadaniu przez lekarza rodzinnego okazało się, że dziecko ma powiększone węzły chłonne na karku i w pachwinach też pojawiły się 2 guzki. Do tego dziecko w połowie stycznia, miało pęknięcie stawu skokowego prawej nogi(tak się wydawało lekarzowi-chirurgowi).Bo po ściągnięciu gipsu, okazało się, że ta kość wcale nie była pęknięta, tylko było to zwapnienie, ponoć odkłada się w kościach wapno. Dla porównania było zrobione zdjęcia obu stóp, i na obu jest to samo. I stąd moje pytanie, czy te odkładanie się wapna w nóżkach ma coś wspólnego z węzłami chłonnymi? Dostaliśmy skierowanie na badania, i oto dziecka wyniki; Leukocyty 17,6 tys 5,5 - 15,5 H Erytrocyty 4,8 mln 3,9 - 5,0 hemoglobina 13,4 g/dl 11 - 13,8 hematokryt 39 % 32 - 40 MCV 81 fl 72 - 87 MCH 28 pg 26 - 30 MCHC 34,2 g/dl 32,2 - 36,2 Płytki krwi 289 tys 210 - 490 RDW-CV 16,2% 11,6 - 14,8 H PDW 17,2 fl MPV 8,2 fl PCT 0,2% Neutrofile 5,29 tyś 1,50-7,00 Limfocyty 10,80 tys 2,50-8,50 H Monocyty 1,11 tys 0,20-1,30 Eozynofile 0,27 tys 0,10-1,20 Bazofile 0,1 tys 0,0- 0,2 Neutrofile 30,1 % 25- 60,0 Limfocyty 61,4 % 25,0-50,0 H Monocyty 6,3 % 1,0- 6,0 H Eozynofile 1,6 % 1,0- 5,0 Bazofile 0,6 % 0,0- 2,0 OB 6 mm/h 2- 15 Glukoza 80,07 mg/dl 60,0- 100,00 ALT 38 U/L 45 Sód 141 mmol/l 136-146 Potas 4,60 mmol/l 3,50 - 5,10 CPR 0,17 mg/l 0,00- 5,00 RF 2,24 IU/ml 14,00 ASO 29 IU/ml 200 dzieci; 0- 150 IU/ml TSH 1,360 IU/ml 0,400 - 4,000 Rozmas krwi met. Schilinga Pałka 1 % 3 - 6 L Neutrofile 35 % 25 - 60 Eozynofile 1 % 1 - 5 Limfocyty 61 % 25 - 50 H Monocyty 2 % 1- 6 z góry dziękuję za odpowiedz, pozdrawiam Chłoniaki to nowotwory złośliwe wywodzące się z białych krwinek. Objawy chłoniaków bywają niespecyficzne: mogą nimi być np. uczucie zmęczenia, nocne poty czy niewyjaśniony spadek masy ciała. Jeżeli dochodzi do tego powiększenie węzłów chłonnych, konieczne jest odwiedzenie lekarza – może to być spowodowane właśnie chłoniakiem. Jakie mogą być inne objawy chłoniaków i na czym polega leczenie tych schorzeń – dlaczego czasami lekarze odwlekają moment rozpoczęcia terapii u pacjenta z chłoniakiem? Spis treściChłoniaki - rodzajeChłoniaki - przyczynyChłoniaki - pierwsze objawy są niespecyficzneChłoniaki - objawy bardziej specyficzneChłoniaki - diagnostykaChłoniaki - stopień zaawansowania chorobyChłoniaki - leczenieChłoniaki - rokowania Chłoniak (ang. lymphoma) to choroba nowotworowa, której punktem wyjścia są komórki układu chłonnego, czyli białe krwinki. Schorzenia należące do tej grupy wywodzą się najczęściej z limfocytów B, rzadziej z limfocytów T oraz komórek cytotoksycznych (NK). Każdy chłoniak jest nowotworem złośliwym, jedne jednak z nich cechują się stosunkowo łagodnym przebiegiem, inne zaś są zdecydowanie bardziej agresywnymi chorobami. Chłoniaki nie są - przynajmniej w Polsce - wyjątkowo często występującymi nowotworami. Według danych Krajowego Rejestru Nowotworów, dotyczących 2010 roku, spośród wszystkich zachorowań na nowotwory, chłoniaki stanowiły po około 2,5% zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Jeżeli zaś chodzi o konkretne liczby, to łącznie w 2010 roku w Polsce zdiagnozowano ponad 3,5 tysiąca chłoniaków. W przypadku statystyk dotyczących całego świata, w 2012 roku chorobę należącą do tej grupy rozpoznano u ponad 560 tysięcy pacjentów, w tym samym czasie odnotowano ponad 300 tysięcy spowodowanych przez nie zgonów. Na chłoniaka może zachorować każdy - zarówno młody człowiek, jak i osoba w podeszłym wieku. Nie każdy jednak chory z chłoniakiem cierpi na tę samą chorobę - wyróżnia się bowiem wiele ich odmian. Poradnik Zdrowie: kiedy iść do onkologa? Chłoniaki - rodzaje Podstawowy podział wyróżnia dwa rodzaje chłoniaków: chłoniaka Hodgkina chłoniaki nie-Hodgkina (chłoniaki nieziarnicze) Chłoniak Hodgkina występuje przede wszystkim u ludzi młodych - szczyty zachorowań obserwowane są pomiędzy 20 a 40. rokiem życia oraz po 50. roku życia. Chłoniaki nieziarnicze występują z kolei głównie u starszych pacjentów, mających powyżej 60 lat (tutaj jednak istnieją pewne wyjątki - niektóre z ich typów częściej spotykane są u zdecydowanie młodszych pacjentów). Do grupy chłoniaków nie-Hodgkina zaliczanych jest bardzo dużo jednostek, różniącymi się zarówno tym, od jakich to dokładnie komórek się wywodzą, ale i tym, jaki jest przebieg tych schorzeń. Przykładowymi schorzeniami, zaliczanymi do tej grupy (według Światowej Organizacji Zdrowia), są: chłoniak nieziarniczy grudkowy białaczka włochatokomórkowa białaczka limfoblastyczna B-komórkowa chłoniak strefy brzeżnej chłoniak Burkitta anaplastyczny chłoniak wielkokomórkowy przewlekła białaczka limfocytowa szpiczak plazmocytowy (szpiczak mnogi, choroba Kahlera) ziarniniak grzybiasty makroglobulinemia Waldenströma chłoniak z obwodowych komórek T chłoniak z komórek płaszcza chłoniak rozlany z dużych komórek B Chłoniaki - przyczyny Chłoniaki - podobnie jak i inne nowotwory - rozwijają się wtedy, kiedy to dojdzie do niekontrolowanego namnażania się nieprawidłowych komórek. Wpływ na występowanie chłoniaków mają takie czynniki, jak narażenie na pestycydy i promieniowanie jonizujące niedobory odporności (wynikające czy to ze stosowania leków immunosupresyjnych, czy z zakażenia wirusem HIV) choroby autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów czy celiakia) obciążenia rodzinne (w przypadku, kiedy ktoś w rodzinie cierpiał na chłoniaka, ryzyko wystąpienia tej choroby u jego krewnych jest zwiększone) lokalizacja geograficzna (zaobserwowano, że np. najwięcej przypadków chłoniaka Hodgkina występuje w obrębie Stanów Zjednoczonych, Kanady i w północnej Europie, z kolei w Azji częstość występowania tej jednostki jest zdecydowanie niższa) status socjoekonomiczny (ludzie z wyższym statusem mają większe ryzyko wystąpienia chociażby chłoniaka Hodgkina) wcześniejsze przebycie chemioterapii z jakiegoś powodu (ryzyko chłoniaka jest zwiększone w szczególności wtedy, kiedy chemioterapia była połączona z radioterapią) infekcje (zarówno zakażenia bakteryjne, jak i wirusowe - szczególny związek odnotowuje się pomiędzy zakażeniem wirusem EBV a występowaniem chłoniaka Hodgkina). Chłoniaki - pierwsze objawy są niespecyficzne Chłoniaki doprowadzać mogą do pojawiania się objawów z dwóch różnych kategorii. Pierwszą z nich są niespecyficzne dolegliwości, które mogą być uznawane za objaw całkowicie innych schorzeń. Mowa tutaj o takich problemach, jak gorączka o nieustalonej przyczynie, spadek masy ciała czy nocne poty. Chłoniak a przeziębienie i grypa Chłoniak najczęściej jest mylony z przeciągającym się przeziębieniem lub grypą. Nic dziwnego, w tych przypadkach pojawiają się objawy, takie jak: stan podgorączkowy lub gorączka nocne, zlewające poty zmęczenie, ogólne osłabienie organizmu utrata wagi kaszel, a nawet duszności (gdy chłoniak zlokalizowany jest w klatce piersiowej) niedrożność nosa, wyciek śluzu z nosa (gdy chłoniak zlokalizowany jest w jamie nosowo-gardłowej) swędzenie skóry całego ciała Jeśli objawy te utrzymują się pomimo leczenia, konieczna jest szybka wizyta u lekarza. Jak odróżnić chłoniaka od przeziębienia lub grypy? Przy grypie wysoka temperatura utrzymuje się cały czas, natomiast przy omawianym nowotworze pojawia się i znika (nawet kilkakrotnie w ciągu dnia) bez uchwytnej przyczyny. Już ten objaw powinien wzbudzić naszą podejrzliwość. Poza tym dla chłoniaka charakterystyczny jest suchy i uporczywy kaszel. Taki również pojawia się w przebiegu grypy, ale tylko na początku choroby. W miarę jej rozwoju zmienia się w kaszel mokry. Uwagę powinny zwrócić także zmiany na skórze i grudki podskórne, które nie są charakterystyczne dla grypy czy przeziębienia, a właśnie dla chłoniaka. Ponadto na rozwój nowotworu układu chłonnego mogą wskazywać wodobrzusze i/lub obrzęk kończyn dolnych oraz siniaki lub krwawienia (jeśli jest on zlokalizowany jest w szpiku kostnym, który produkuje komórki krwi). Zarówno w przebiegu chłoniaka, jak i grypy czy innych chorób infekcyjnych dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych. Jednak w przebiegu infekcji węzły chłonne są bolesne, najczęściej miękkie, sprężyste i można je przesuwać względem skóry. Dodatkowo skóra nad nimi jest zaczerwieniona i ciepła. Takie węzły chłonne zwykle są dowodem walki organizmu z infekcją. Jeśli jednak węzły chłonne są niebolesne (choć u niektórych pacjentów ból pojawia się po wypiciu alkoholu), powiększone do co najmniej 2 cm, a także twarde, zbite, często zgrupowane w pakietach, skóra nad nimi nie jest zmieniona (nie jest zaczerwieniona lub ciepła), a dodatkowo utrzymują się dłużej niż 2-3 tygodnie, są powody do niepokoju. Wówczas należy zgłosić się do lekarza. Chłoniak a mononukleoza Objawy mononukleozy są bardzo podobne do symptomów chłoniaka. W przebiegu obu chorób pojawiają się: obrzęknięte, twarde węzły chłonne (w pachwinach, pod pachami, na szyi czy pod żuchwą), które powiększają się najczęściej pakietami. Jednak te w przebiegu mononukleozy są wrażliwe na dotyk gorączka - w przypadku "choroby pocałunków" trwa ona nieprzerwanie przez nawet 2 tygodnie. W przebiegu chłoniaka gorączka pojawia się i znika (nawet kilkakrotnie w ciągu dnia) ból brzucha - w przypadku chłoniaka bóle brzucha pojawiają się, gdy chłoniak zlokalizowany jest w żołądku lub jelicie. W przypadku mononukleozy jest on spowodowany powiększeniem śledziony, a więc najczęściej jest zlokalizowany w górnej części jamy brzusznej po lewej stronie (ten objaw występuje u 50 proc. chorych) Ponadto w przebiegu chłoniaka nie pojawiają się inne objawy mononukleozy, takie jak pokryte szarym nalotem migdałki (będące przyczyną nieprzyjemnego, mdłego zapachu z ust) oraz charakterystyczna opuchlizna na powiekach, nasadzie nosa albo łukach brwiowych. Warto wiedzieć, że wirus EBV, który jest przyczyną mononukleozy i który po przebyciu pierwotnego zakażenia pozostaje w organizmie do końca życia, może być odpowiedzialny za rozwój chłoniaka Burkitta. Ryzyko to wzrasta u osób z osłabionym układem odpornościowym, np. u nosicieli wirusa HIV. Chłoniak a atopowe zapalenie skóry Zespół Sézary'ego i erytrodermiczna postać ziarniniaka grzybiastego, czyli odmiany chłoniaka skórnego T-komórkowego, mogą być pomylone z ciężkimi przypadkami atopowego zapalenia skóry. Zarówno w przebiegu chłoniaka skórnego, jak i ciężkiej postaci AZS może dojść do erytrodermii, czyli uogólnionego zajęcia skóry przez chorobę, które przejawia się zaczerwienieniem i złuszczaniem na ponad 90 proc. powierzchni skóry. Ponadto w obu przypadkach pojawia się świąd skóry i może dojść do wypadania włosów. Wyczuwalne są również powiększone węzły chłonne. Jak zatem odróżnić AZS od chłoniaka skóry? Przede wszystkim AZS jest chorobą rozpoznawaną zwykle u dzieci (najczęściej pojawia się u noworodków lub między 6. a 7. rokiem życia). Z kolei chłoniak skóry zwykle pojawia się u osób starszych, często pod ciężką postacią. W związku z tym pacjent z atopowym zapaleniem skóry o późnym początku lub/i ciężkim przebiegu wymaga szczególnej uwagi z przeprowadzeniem diagnostyki wykluczającej/ potwierdzającej rozwój chłoniaka pierwotnie wywodzącego się ze skóry. Poza tym atopowemu zapaleniu skóry często towarzyszy nadwrażliwość lub nietolerancja pokarmowa albo alergia (prawie 50 proc. dzieci cierpiących na AZS choruje równocześnie na astmę oskrzelową lub katar sienny), czego nie obserwuje się w przebiegu chłoniaka. Poza tym u chorych na atopię można odnotować współistnienie zakażeń bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych, co nie jest charakterystyczne dla nowotworu układu chłonnego. Ponadto chłoniaki skóry można pomylić z takimi chorobami skóry, jak: łuszczyca wyprysk kontaktowy alergiczny rybią łuską inne, które objawiają się erytrodermią Chłoniaki - objawy bardziej specyficzne Inne z kolei możliwe objawy chłoniaka są już zdecydowanie bardziej specyficzne i związane są one z obecnością mas nowotworowych. Wśród nich wymieniane są: powiększenie węzłów chłonnych (zazwyczaj mają one wielkość przekraczającą 2 cm, powiększone przez chłoniaka węzły typowo nie bolą, a skóra nad nimi jest niezmieniona; w przebiegu choroby węzły mogą się zrastać w pakiety) dolegliwości związane z nacieczeniem przez chłoniaka różnych narządów (np. bóle brzucha związane z powiększeniem śledziony czy żółtaczka wynikająca z zajęcia wątroby) objawy wynikające z nacieczenia szpiku (np. niedokrwistość). O tym, jakie będą objawy chłoniaka, decyduje kilka czynników - to, w jakim miejscu w organizmie zlokalizowane będą masy guza. Przykładowo u chorych, u których nowotwór umiejscowi się w obrębie klatki piersiowej, występować może duszność, kaszel czy niespecyficzne uczucie ściskania w klatce piersiowej. W przypadku jednego z typów chłoniaka dość interesującym objawem jest ból węzłów chłonnych, który może się pojawiać po… wypiciu alkoholu. Rośnie liczba chorych na chłoniaka. Nowe terapie są jednak wciąż poza zasięgiem polskich pacjentów Chłoniaki - diagnostyka W rozpoznawaniu chłoniaków znaczenie mają zarówno badania laboratoryjne, jak i obrazowe oraz histopatologiczne. Wykonywane są morfologia krwi obwodowej (w której wykryta może zostać niedokrwistość, ale i leukocytoza), a także oznaczenia aktywności dehydrogenazy mleczanowej czy badania mające na celu określenie czynności wątroby i nerek. Niezwykle ważne są badania obrazowe – zazwyczaj początkowo wykonywane są takie badania, jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy PET-TK, które umożliwiają stwierdzenie tego, czy doszło do rozsiania choroby. Poza już wymienionymi, w diagnostyce chłoniaków niezwykle duże znaczenie mają badania histologiczne i immunohistochemiczne. Mogą być one wykonywane po pobraniu zajętego węzła chłonnego - zalecane jest, aby do badań trafiał nie fragment, a cały węzeł chłonny. Czasami zlecane jest również wykonanie badań szpiku - np. biopsji aspiracyjnej szpiku. U pacjenta z podejrzeniem chłoniaka wykonywane są jednak nie tylko badania, których celem jest potwierdzenie lub wykluczenie diagnozy. Chorym zlecane są również inne analizy - np. echokardiografia czy badania wydolności płuc - których wyniki mają wpływ na planowanie przebiegu leczenia. Chłoniaki - stopień zaawansowania choroby Wszystkie wymienione wcześniej badania są ważne nie tylko dlatego, że pozwalają one na postawienie ostatecznej diagnozy - ich przeprowadzenie umożliwia również określenie, jak bardzo zaawansowana jest choroba pacjenta. Do tego celu stosowana jest tzw. skala Ann Arbor (obecnie zmodyfikowana), która wyróżnia cztery stopnie chłoniaka: stopień I: zajęcie jednego węzła lub jednej grupy przylegających do siebie węzłów lub obecność jednej zmiany pozawęzłowej bez zajęcia węzłów stopień II: zajęcie więcej niż dwóch grup węzłów chłonnych po tej samej stronie przepony lub zmiany w węzłach z zajęciem bliskiego węzłom narządu stopień III: zajęcie węzłów chłonnych po obu stronach przepony lub zajęcie węzłów chłonnych powyżej przepony z jednoczesnym zajęciem śledziony stopień IV: zajęcie narządu pozalimfatycznego z jednoczesnym zajęciem węzłów. Rozszerzenie tej klasyfikacji dotyczy chłoniaka Hodgkina. Tam obok stopnia stosowane są również dwie litery: A i B. Litera A oznacza w tym przypadku, że u chorego nie występują objawy ogólne. Literę B dodaje się do stopnia chłoniaka Hodgkina wtedy, kiedy pacjent zmaga się z którąś z takich dolegliwości, jak gorączka powyżej 38 stopni C bez ustalonej przyczyny, spadek masy ciała przekraczający 10% (który zaszedł w ciągu 6 miesięcy) lub nocne poty. Chłoniaki - leczenie W leczeniu chłoniaków zasadniczo wykorzystywane są dwie metody: chemioterapia oraz radioterapia. Nie wszyscy jednak pacjenci, u których zostanie rozpoznana choroba, od razu otrzymują leczenie. To, czy terapia zostanie rozpoczęta, zależne jest od typu rozpoznanego chłoniaka. Schorzenia z tej grupy można podzielić na trzy grupy: chłoniaki powolne (np. przewlekła białaczka limfatyczna) chłoniaki agresywne (np. chłoniak z komórek płaszcza) chłoniaki bardzo agresywne (np. chłoniak Burkitta). W przypadku pierwszych z wymienionych rozpoznanie nierzadko stawiane jest przypadkowo - pacjenci zwykle są w zaawansowanym wieku i mogą u nich nie występować jakiekolwiek objawy ogólne. Tutaj nierzadko stosowana jest zasada "watch and wait" - polega ona na tym, że pacjent znajduje się pod stałą obserwacją lekarzy, a leczenie wdrażane jest u niego dopiero wtedy, kiedy dojdzie do progresji choroby. W żadnym wypadku takie postępowanie nie jest zaniedbywaniem pacjenta - chłoniaki powolne ciężko całkowicie wyleczyć, dodatkowo leczenie chemioterapią może czasami przynosić więcej negatywnych skutków niż korzyści, dlatego też rozpoczyna się je dopiero wtedy, kiedy rzeczywiście zajdzie taka potrzeba. Zdecydowanie inaczej przebiega zaś leczenie chłoniaków agresywnych i bardzo agresywnych. W ich przypadku terapia rozpoczynana jest jak najszybciej. Tutaj pojawia się jednak dość interesująca zależność: otóż choroby te mogą mieć bardzo szybki przebieg (do znacznego powiększenia węzłów chłonnych dochodzić może w ciągu zaledwie kilku dni), jednakże nierzadko nowotwory te są bardzo wrażliwe na chemioterapię. Chłoniaki - rokowania O tym, jakie będą rokowania pacjenta z chłoniakiem, decyduje typ choroby. Pacjenci z chłoniakami nieziarniczymi o powolnym przebiegu rzadko mają szanse na całkowite wyleczenie - co prawda jest możliwe osiągnięcie u nich stadium remisji, aczkolwiek choroba może nawracać. Warto tutaj jednak podkreślić, że czas przeżycia w przypadku tych chłoniaków, nawet bez leczenia, może sięgać nawet kilkanaście lat od rozpoznania choroby. W przypadku chłoniaków nieziarniczych agresywnych możliwe jest uzyskanie całkowitego wyleczenia u nawet połowy spośród wszystkich chorych. Jeżeli zaś chodzi o chłoniaka Hodgkina, to tutaj odnotowywane są najlepsze efekty terapii: trwałe wyleczenie możliwe jest nawet u 9 na 10 pacjentów, u których zostanie rozpoznana ta choroba. Absolwent kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Wielbiciel polskiego morza (najchętniej przechadzający się jego brzegiem ze słuchawkami w uszach), kotów oraz książek. W pracy z pacjentami skupiający się na tym, aby przede wszystkim zawsze ich wysłuchać i poświęcić im tyle czasu, ile potrzebują. Dziennikarka specjalizująca się w tematyce zdrowotnej, a zwłaszcza obszarach medycyny, ochrony zdrowia i zdrowego odżywiania. Autorka newsów, poradników, wywiadów z ekspertami i relacji. Uczestniczka największej Ogólnopolskiej Konferencji Medycznej "Polka w Europie", organizowanej przez Stowarzyszenie "Dziennikarze dla Zdrowia", a także specjalistycznych warsztatów i seminariów dla dziennikarzy realizowanych przez Stowarzyszenie. Jaka to choroba? Pytanie 1 z 12 Co dolega temu dziecku? Atypowe zapalenie skóry Atopowe zapalenie skóry Atypiczne zapalenie skóry Dla początkujących ultrasonografistów badanie węzłów chłonnych szyjnych wiąże się ze sporą dawką emocji. Duże węzły chłonne wielu z nas „kuszą”, by pacjenta, bez względu na wiek, „na wszelki wypadek” skierować z podejrzeniem choroby rozrostowej na biopsję…Czy ultrasonografia węzłów chłonnych rzeczywiście jest taka trudna? Czy też można sobie poradzić ze wstępną oceną węzłów chłonnych korzystając choćby z przenośnego aparatu usg?Jak oswoić się z obrazem prawidłowych węzłów chłonnych? Jakie cechy ultrasonograficzne są najważniejsze w różnicowaniu prawidłowych i patologicznych węzłów chłonnych? Co ma większe znaczenie: wielkość, kształt, a może echogeniczność?Pamiętajmy, że w większości przypadków wstępna selekcja prawidłowych i patologicznych węzłów chłonnych jest możliwa po dokładnym zebraniu wywiadu i przyłożeniu głowicy usg do ciała pacjenta już w gabinecie lekarza rodzinnego. To banalne stwierdzenie dotyczące dokładnego zebrania wywiadu jest zbyt często bagatelizowane, przez co osoba podejmująca próbę ultrasonograficznej oceny węzłów chłonnych sama siebie naraża na większe trudności związane z interpretacją obrazu usg. zawartość artykułuNajważniejsze cechy prawidłowych węzłów chłonnych w badaniu usg:Owalny kształt węzłówPołożona pośrodkowo wnęka węzła chłonnegoEchogeniczność węzłów chłonnych Odwnękowe unaczynienie węzłów chłonnychKonglomerat czy pakiet węzłów chłonnych?Zapraszamy na kurs mobilnej ultrasonografii LumifyPHILIPS LUMIFY w portalu przygodę z PHILIPS LUMIFY – to proste!Owalny kształt węzłówPrawidłowe węzły chłonne są owalnego kształtu, co oznacza, że ich najdłuższy wymiar jest co najmniej dwukrotnie większy od wymiaru poprzecznego. Kilka położonych obok siebie prawidłowych węzłów chłonnych szyjnych. Węzły owalnego kształtu. Głowica liniowa. Philips węzłów chłonnych jest uznany za jedną z najważniejszych cech różnicujących prawidłowe i patologiczne węzły chłonne. Węzły chłonne zmienione nowotworowo często stają się okrągłe (stosunek długości takich węzłów chłonnych do ich wymiaru poprzecznego jest mniejszy niż 2:1). Węzeł chłonny podżuchwowy. Widoczny jest prawidłowy kształt węzła chłonnego z zachowanym stosunkiem osi długiej do krótkiej, wynoszącym 2:1. Głowica liniowa. Philips prawidłowych węzłów chłonnych szyjnych, zwłaszcza widocznych w śliniankach przyusznych i w okolicy podbródkowej może mieć bardziej okrągły kształt. Dotyczy to głównie niewielkich węzłów chłonnych, których wymiar nie przekracza 5-7 węzeł chłonny w śliniance przyusznej. Węzeł jest bardziej okrągły w porównaniu z pozostałymi węzłami chłonnymi szyjnymi. Głowica liniowa. Philips więcej na temat kształtu węzłów chłonnych i tzw. Indeksu węzłów chłonnych, zwłaszcza u dzieci nie ma większego znaczenia. Węzły chłonne zmienione odczynowo, np. w przebiegu infekcji wirusowej, mogą być znacznych rozmiarów zachowując swój owalny pośrodkowo wnęka węzła chłonnegoWnęka węzła chłonnego w badaniu usg ma wyraźnie wyższą echogeniczność w porównaniu z obwodową częścią węzła. Wyższa echogeniczność wnęki węzłów chłonnych jest wynikiem obecności ścian naczyń krwionośnych i struktur zrębu węzła chłonnego ( beleczek promienistych).Wnęka węzła chłonnego (strzałka) ma wyższą echogeniczność od kory węzła chłonnego i jest położona pośrodkowo. Głowica liniowa. Philips względu na wielkość węzłów chłonnych w prawidłowych węzłach wnęka węzła chłonnego powinna być widoczna pośrodkowo (w części centralnej węzła chłonnego).Drobny węzeł chłonny położony w sąsiedztwie naczyń szyjnych. W części centralnej węzła widoczna jest echogeniczna wnęka. Głowica liniowa. Philips chłonne nieprawidłowe, w tym zmienione nowotworowo mogą nie mieć widocznej wnęki, lub jest ona przesunięta ku obwodowej części prawidłowych węzłach chłonnych wnęka powinna być widoczna bez względu na wielkość węzła i powinna znajdować się w jego centralnej węzłów chłonnych Prawidłowe węzły chłonne mają echogeniczność zbliżoną do echogeniczności sąsiednich prawidłowe węzły chłonne położone w sąsiedztwie mięśnia MOS. Echogeniczność węzłów chłonnych jest zbliżona do echogeniczności mięśnia. Głowica liniowa. Philips węzły chłonne zmienione odczynowo (np. w przebiegu infekcji), jak i węzły chłonne nowotworowe mogą mieć obniżoną obniżona echogeniczność węzła chłonnego zmienionego odczynowo w przebiegu infekcji wirusowej u dziecka. Głowica liniowa. Philips węzły chłonne szyjne mają echogeniczność zbliżoną do echogeniczności mięśni. Węzły chłonne zmienione odczynowo lub nowotworowo mogą mieć obniżoną, podwyższoną lub prawidłową echogeniczność. Odwnękowe unaczynienie węzłów chłonnychW prawidłowych węzłach chłonnych naczynia krwionośne są widoczne jedynie w okolicy wnęki. Unaczynienie prawidłowych węzłów chłonnych w opcjach dopplerowskich jest stosunkowo skąpe, nie zawsze łatwe do uwidocznienia, zwłaszcza u dorosłych pacjentów lub w małych krwionośne widoczne we wnęce węzła chłonnego. Głowica liniowa. Philips unaczynienie niewielkiego, prawidłowego węzła chłonnego szyjnego. Głowica liniowa. Philips unaczynienie prawidłowego węzła chłonnego podżuchwowego. Głowica liniowa. Philips zmienionych odczynowo (zapalnie) węzłów chłonnych może być bardzo intensywne, jednak węzły zachowują prawidłowy, tzn. odwnękowy wzorzec odwnękowe unaczynienie w odczynowym węźle chłonnym. Infekcja wirusowa. Głowica liniowa. Philips chłonne zmienione nowotworowo mogą mieć widoczny patologiczny, tzn obwodowy wzorzec unaczynienia. Przeczytaj więcej na temat unaczynienia węzłów węzły chłonne zawsze mają odwnękowy wzorzec unaczynienia, tzn. naczynia węzłów chłonnych w opcjach dopplerowskich widoczne są jedynie w okolicy czy pakiet węzłów chłonnych?Liczne, prawidłowe, położone obok siebie węzły chłonne szyjne, podobnie jak węzły chłonne zmienione odczynowo, mogą tworzyć tzw konglomerat, czyli przylegać do siebie, niejednokrotnie modelując swój kształt. W obrazie usg widoczny w takiej sytuacji jest tzw. objaw kostki brukowej. Węzły takie mają zachowaną własną torebkę, nie naciekają na siebie. Liczne, położone obok siebie węzły chłonne (konglomerat węzłów chłonnych). Głowica liniowa. Philips obok siebie węzły chłonne zmienione nowotworowo mogą nawzajem naciekać na siebie, tworząc tzw. pakiet. Zapamiętaj:O konglomeracie węzłów chłonnych mówimy wówczas, gdy liczne, najczęściej odczynowe węzły chłonne przylegają do siebie, ale nie naciekają na pakiecie węzłów chłonnych mówimy, gdy węzły chłonne naciekają na siebie (tracą swoją torebkę). Pakiet węzłów chłonnych zawsze powinien budzić niepokój na kurs mobilnej ultrasonografii LumifySerdecznie zapraszamy wszystkich miłośników mobilnej (i nie tylko mobilnej) ultrasonografii na wyjątkowy kurs, który odbędzie się w dniach 22-23 lutego 2020 roku w siedzibie PHILIPS Polska w Warszawie przy ul. Al. Jerozolimskie 195B. Będzie to wyśmienita okazja, aby sprawdzić co potrafią mobilne aparaty usg. Pamiętajcie, że liczba miejsc na to spotkanie jest ograniczona!Więcej informacji na stronie także do zakładki aparaty usg i dowiedz się więcej o PHILIPS LUMIFY w portalu do zakładki aparaty usg i dowiedz się więcej czym jest PHILIPS jak wykorzystać głowicę konweksową PHILIPS LUMIFY?Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowegoWodobrzuszeObrzęk płuc w przezklatkowym badaniu usg płuc na wizycie domowejPrzetoka wrotno-systemowaCzy to możliwe, aby korzystając z ultrasonografu mieszczącego się kieszeni, uwidocznić w moczowodzie złóg z artefaktem migotania?Krwawienie do nadnerczy u noworodkówKamica pęcherzyka żółciowego u dzieciRak trzustki i głowica LumifyObrazy ultrasonograficzne wątroby w głowicy LumifyObrazy ultrasonograficzne pęcherzyka żółciowego w głowicy LUMIFYPacjent z dusznością i głowica PHILIPS LUMIFYCzy w przezbrzusznym badaniu usg można uwidocznić zmianę w ścianie żołądka?Ultrasonograficzny „trik” – zobacz, jak z jednego przyłożenia głowicy do wątroby uzyskać maksimum informacjiOgniskowy rozrost guzkowy (ang. FNH, focal nodular hyperplasia) u dzieciCzy ultrasonograf zastąpi stetoskop?Czy zawsze wiesz, gdzie szukać pęcherzyka żółciowego? Nie daj się zaskoczyć!Liniowa czy konweksowa – którą głowicę wybrać do obrazowania płuc?Jak wykorzystać głowicę liniową PHILIPS LUMIFY?Ciało obce (drzazga)Węzły chłonne krezkoweOdma opłucnowaWrzodziejące zapalenie jelitPrzerzuty raka migdałka podniebiennego do węzłów chłonnych szyjnychZespół Sjogrena – obraz ultrasonograficzny ślinianekKaszel, gorączka i ultrasonografia. Czy zapalenie płuc widać w usg?Rola USG we wstępnej diagnostyce złamań kości długichZapalenie uchyłków jelita grubegoTorbiel podwyściółkowa czy torbiel w splocie naczyniówkowym? A może to jedno i to samo?Choroba Castlemana ślinianki przyusznejJak znaleźć wyrostek robaczkowy?Biopsja tarczycy u dzieckaChoroba Gravesa i Basedowa – obraz ultrasonograficznyUSG nerwu wzrokowego w podejrzeniu podwyższonego ciśnienia śródczaszkowegoGuz w ścianie jamy brzusznej lub klatki piersiowej. Spektrum obrazów u nastolatkaCzy ten guz na szyi to torbiel środkowa? Sprawdź sam!Sekwestracja płucaZakrzepica żył głębokich kończyn dolnych – point of careChoroba Hashimoto u dzieckaBACC zmiany ogniskowej tarczycy – aktualne rekomendacjeUSG płuc – jak poprawnie ustawić aparat usg?Dziewczynka z wyczuwalnym guzkiem okolicy podbrzusza i nawracającymi bólami brzuchaMikrolitiaza jąderRopień sutkaUltrasonografia przeponyPowiększenie moszny u 2-letniego pacjentaJak w badaniu usg udokumentować reakcję źrenicy na światło?„Żabka” w badaniu usgKanał pachwinowy w obrazach usgPomiar grubości kompleksu błony środkowej i wewnętrznej tętnicy szyjnej (intima-media complex thickness)Zacznij przygodę z PHILIPS LUMIFY – to proste!Zajrzyj na stronę PHILIPS LUMIFY i sprawdź aktualne promocje.