Category: Adam Asnyk. Une page de Wikimedia Commons, la médiathèque libre. Aller à la navigation Aller à la recherche
Wiersz Adama Asnyka "Daremne żale" w interpretacji Rafała Szumery.Tekst:Daremne żale – próżny trud,Bezsilne złorzeczenia!Przeżytych kształtów żaden cudNie wr
XIX / Dopiero w związku z wszechświata ogromem. Autor: Adam Asnyk. Dopiero w związku z wszechświata ogromem. Człowiek granice istnienia rozszerza; Na mocy swego z naturą przymierza. Już się nie czuje bezsilnym atomem, Tonącym w wnętrzu nicestwa łakomem; Lecz odzyskuje od
Study with Quizlet and memorize flashcards containing terms like (MN) krytykuje powstanie styczniowe bo.., (DM) rady:, (DŻ) Rady: and more.
Klasyka na e-czytnik to kolekcja lektur szkolnych, klasyki literatury polskiej, europejskiej i amerykańskiej w formatach ePub i Mobi. Również miłośnicy filozofii, historii i literatury staropolskiej znajdą w niej wiele ciekawych tytułów.
Ĉefpaĝo; Komunuma portalo; Diskutejo; Aktualaĵoj; Lastaj ŝanĝoj; Novaj paĝoj; Hazarda paĝo; Helpo; Donaci
Wiersz Adama Asnyka "Do młodych" w interpretacji Tadeusza Zięby.Tekst:Szukajcie prawdy jasnego płomienia!Szukajcie nowych, nie odkrytych drógZa każdym kro
Request PDF | The symbolism of Adam Asnyk with Muse by Jacek Malczewski | The essay's goal is to interpret Jacek Malczewski's picture Adam Asnyk with Muse (1894-1897) as a symbolic work. The main
2009. Data wydania: 2014-08-16. Pokaż więcej informacji. Żywe Trupy - komiksy. Książka Wiersze autorstwa Asnyk Adam, dostępna w Sklepie EMPIK.COM w cenie . Przeczytaj recenzję Wiersze. Zamów dostawę do dowolnego salonu i zapłać przy odbiorze!
Translation of 'Daremne żale' by Adam Asnyk (Adam Prot Asnyk, pseudonim „Jan Stożek” (1838 - 1897)) from Polish to English Deutsch English Español Français Hungarian Italiano Nederlands Polski Português (Brasil) Română Svenska Türkçe Ελληνικά Български Русский Српски Українська العربية
oACH. Zobacz nowe serwisy Kulturalnej Polski! Adam AsnykSą jedni, którzy wiecznie za czymś gonią, Za jakaś marą szczęścia nadpowietrzną, W próżnej gonitwie siły swoje trwonią, Lecz żyją walką serdeczną. I całą kolej złudzeń i zawodów Przechodzą razem z rozkoszą i trwogą, I wszystkie kwiaty zrywają z ogrodów, I depczą pod swoją nogą. Są inni, którzy płyną bez oporu Na fali życia unoszeni w ciemność, Niby spokojni i i zimni z pozoru, Bo widzą walki daremność. Zrzekli się cierpień i szczęścia się zrzekli, Zgadując zdradę w każdym losu darze, Przed swoim sercem jednak nie uciekli, I własne serce ich karze! Gdy się spotkają gdzie w ostatniej chwili Jedni i drudzy przy otwartym grobie, Żałują, czemu inaczej nie żyli, Wzajemnie zazdroszczą sobie. Wersja do druku Wyślij znajomemuKomentarze artykuł / utwór: Jedni i drudzyDodaj komentarz